Tłumaczenie: sharha, korekta: ex1man //NAPIerce-SQUAD\\
Dzisiaj jeden z krajów padł na kolana.
Haiti dotknęło trzęsienie ziemi o magnitudzie 7,2.
Stolica, Port-au-Prince, została dosłownie rozszarpana.
Trzęsienie ziemi trwało minutę.
Intensywność katastrofy
spowodowała, że w ciągu sekund miasto pokryły chmury kurzu.
Wiele osób nadal znajduje się pod gruzami.
Niektóre z nich mogą nadal żyć,
ale wydostanie się stamtąd... - Nie ma żadnej metody,
która mogłaby wskazać liczbę zabitych.
Według raportów ciała są układane w stosy na ulicach.
Istnieje ryzyko, że liczba zabitych
może wynieść nawet 200 000.
200 000 sierot.
Jeszcze przed tym trzęsieniem ziemi.
Kraj znany z katastroficznej historii
dzisiaj jedynie stara się przetrwać. - Mamo! Mamo!
Najbardziej szokują straty w ludziach.
Mamo! Mamo!
"Jestem Nina.
Mam siedem lat"
Nie wierzę, że już tu jesteśmy.
Denerwujesz się?
Tak.
A ty?
- Też. - No.
To znaczy, jestem podekscytowana...
To już blisko, prawda?
Mam nadzieję.
Witajcie, witajcie. Jestem Gabrielle.
- Witam. - Pani Reigert. Miło panią poznać.
- Steven. - Shannon.
- Shanon, jak się czujesz? - Podekscytowana.
Nie spałam chyba od kilku dni.
Już tu jesteśmy. Udało się.
A więc nie przeciągajmy.
Dam jeszcze napiwek naszemu kierowcy.
Och, nie ma potrzeby. Już się tym zajęliśmy.
Samochód będzie na was czekać.
Zapraszam.
- Świetnie. - Dobrze.
Potrzebuję jeszcze tygodnia na zabezpieczenie jej paszportu.
Jednak wszystkie dokumenty z Haiti i Puerto Rico
zostały już oficjalnie zatwierdzone.
Wspaniale.
To moje biuro.
Moja asystenka Maryanne.
- Cześć. - Cześć.
Rozgośćcie się.
Pójdę po małą.
Dobrze.
Nina.
Wiesz, że kiedy już przyjdzie, będziemy rodzicami?
To...
- Zrobię zdjęcie. - Dobrze, oczywiście.
Dobrze. Tędy.
Cześć.
Jestem Shannon.
Bonjour.
- Merci. - Bonjour, Nino.
Bonjour.
Pamiętasz tego gościa?
Pokazałem ci go na komputerze.
Poznawałaśmy się już.
Prawda, ma petite?
Gratuluję.
Dobrze. Zbliżcie się do siebie.
Uśmiech.
A teraz miłej zabawy.
Odpocznijcie i poznajcie Ninę.
Jeżeli zdołam, przyjdę w niedzielę.
Zobaczę, jak się czuje.
Nie wiem, czy to konieczne.
Może jednak powinnyśmy...
- Jeśli po prostu spędzimy trochę... - Nie, nie.
Cierpią stres związany z rozłąką.
Nie, żebym ją rozpieszczała,
ale szybko się przywiązują.
A co z paszportem?
Będzie gotowy najpóźniej w środę.
Bardzo miło, że wszystkim się pani zajęła.
To tylko część naszych usług.
Z własnego doświadczenia wiem, że przytulne miejsce blisko plaży
to właściwe środowisko do pogłębiania relacji z tymi dziećmi.
By przekazać im, że wszystko będzie już dobrze.
Rozumiecie, o czym mówię?
To ja...
Dziękuję.
Do widzenia.
Właśnie staliśmy się rodzicami.
Spójrz.
Wow!
Hej!
Przejdźmy się i obczajmy plażę.
Świetny pomysł.
Gość z przodu powiedział, że woda ma tutaj 23 stopnie.
Powiedział tak?
Pływasz?
Idziecie posurfować?
- Tak. - Jest przepięknie.
Pięknie tu. Właśnie przyjechałem.
Pójdę po bagaż i wejdę do środka.
- Dobrze - Jestem Benjamin.
Hej, Steven Mayer.
- Miło mi. - Moja żona Shannon.
A to nasza córka Nina.
Hej, Nino. Jak się masz?
- Skąd jesteście? - Chicago.
Chicago. Chicago, Illinois.
- Nieźle. - Miałam rzec... Jestem z Minnesoty.
Ale teraz jestem dziewczyną z Chicago.
- Super. - Poznaliśmy się w szkole plastycznej.
Instytut Sztuki w Chicago, tak?
Tak.
Tak, tak, dobrze go znam.
A ty na wakacjach czy...
Ta, kolejna luzacka delegacja.
Wiecie, trochę pracy, trochę zabawy.
Zatrzymaliśmy się w tym. Jest pięknie.
Piękne apartamenty.
O, a my w tamtym.
Świetnie, sąsiedzi.
To może napijemy się później drinka.
Dzięki!
Dzisiaj chyba zaczniemy noc trochę wcześniej.
- spędzimy trochę czasu jako rodzina. - Dobra.
Dobrze. Świetnie. Nie przeszkadzam.
- Do zobaczenia! - Dobrej zabawy! Miło było poznać, Mi...
- Nina? Nina. - Nina.
- To nasz sąsiad - Ta.
Co to luzacka delegacja?
No.
Oui.
Dla ciebie.
Myślę, że będą ci pasować.
O, pasują!
Merci.
Jest słodka.
Tak?
Tak.
- Oui. - Oui?
- Tak? - Oui.
Każe ci przyjść. Tata powinien tu przyjść.
Nasz dom.
A oto twój pokój.
Żołty. Jak jest żółty?
Jaune.
- Woda fajna? - Tak, sprawdź.
Mówiłaś, że wejdziesz.
Wejdę.
To...
Jest taka słodka.
Wiemy, co robimy, nie?
A czego nie wiemy, to się dowiemy.
Głupcy też mają dzieci.
I jakoś to działa, nie?
Prawda?
Smutne, ale prawdziwe.
A że my nie jesteśmy głupi...
Za niebycie głupimi!
Przepraszam, jeśli... Steve?
- Hej. - Steven?
Steven i Shannon.
- Veronica i Salo. - Cześć.
Hej.
Mam nadzieję, że impreza was nie obudziła.
- Było dosyć głośno. - Nic się nie stało.
- Wszystko w porządku. - Super.
Do zobaczenia!
Hej!
Cholera, on potem jedzie na północ?
Nina!
Chcę sprawdzić, czy potrafisz, dobrze?
Wiesz, do czego służy kierownica?
Kierownica?
Francuski znam z liceum.
Nie wiem.
Podoba ci się?
Patrz!
Nie przestawaj ćwiczyć.
Tak, tak.
Twój zwariowany tata.
Tutaj.
I... voila!
Chcesz udekorować?
Dobry pomysł.
Idealnie.
Cześć.
Nino, patrz.
Tam.
Za oceanem...
tam jest nasz dom.
- LA MAISON? - Tak.
Pojedziemy tam, kiedy tylko
otrzymamy twój paszport.
Nina!
To wyglądało tak fajnie, że aż musiałem się przyłączyć.
Nie ma to jak chłodny drink w taki upał. Zdrówko!
Zdrówko! Przygotowują niezłą Dziewicę Maryję, jeśli to cię kręci.
- Nieźle. - Ty nie pijesz?
Nie.
Muszę przepić tego kaca, wiesz?
Na chwilę musiałam ukryć się przed słońcem.
Nina jest naprawdę śliczna.
Pewnie jesteście podekscytowani.
Tak. Jesteśmy nieskończenie szczęśliwi.
Ona...
Rozumiem, że jest adoptowana?
Skąd pochodzi?
- Z Haiti. - Haiti.
Czemu padło na Haiti? Masz jakieś...
Właściwie nie wybieraliśmy żadnego konkretnego miejsca.
Chcieliśmy zrobić dla kogoś coś dobrego.
W miejscu znanym ze zła
dzieci mają jeszcze gorzej.
Byłem na Haiti i wiem, jak tragicznie tam jest.
Byłeś na Haiti?
Tak. Pracowałem z organizacją pozarządową.
Tam jest strasznie.
W każdym razie zapytałem się, bo jestem wami zafascynowany.
Dziękuję.
Wiesz, byłem adoptowany.
Żyłem w rodzinie zastępczej.
To niełatwe.
- Ja też adoptowana. - Tak?
- Tak. - Wow! Zdrówko!
Wraz z mężem sprawiacie, że ten świat jest lepszy.
Dziękuję, to bardzo miłe.
Co to za tatuaż?
Poemat.
Pokaż mi rękę.
- "Invictus". - "Invictus".
Spójrz na tę linię życie.
Nina, ładnie.
- C'EST BON. - C'EST BON.
Dodzwoniłeś się do Międzynarodowej Organizacji Adopcji Ratunkowej.
Zostaw swoją wiadomość po usłyszeniu sygnału.
Pani Reigert, z tej strony Steven Mayer.
Spędziliśmy w ośrodku kilka wspaniałych dni,
ale zdecydowaliśmy, że przeniesiemy się do hotelu Caribbean.
Stamtąd jest bliżej do Starego San Juan.
Dzieci mają tu także więcej atrakcji, więc...
Cześć, Steven.
Hej, Gabrielle.
Sąsiedzi hałasowali ostatniej nocy,
więc zdecydowaliśmy, że się przeniesiemy.
To nie dobrze, że nie mogliście pospać.
Nie, nie, nie. Jest miło i doceniamy, że możemy tu być.
Chodzi o to tylko, że...
Hotel Caribbean?
Tak.
Dobrze to miejsce znam.
Jest piękne. Spodoba wam się.
A jak sprawa z paszportem?
Niestety najwidoczniej będzie w poniedziałek, wtorek albo i środę.
Przywiezie go.
Jak tam Nina?
Ona...
Bawi się dobrze. Wszyscy jesteśmy bardzo szczęśliwi.
Czujemy się, jakby była z nami od zawsze.
Dobrze, dobrze.
Cóż, bawcie się dobrze.
Miłego.
Do poniedziałku.
Dobrze. Dzięki.
Do usłyszenia.
Wybrała różowy.
- Chyba dobrze mi poszło. - Podoba mi się.
Udało mi się, co?
Chcesz zobaczyć? Tu veux voir?
Tak!
Zrobię zdjęcie.
Śpisz już?
Jestem taka zmęczona.
Jaka matka, taka córka.
Kochanie, jestem trochę nabuzowany.
Chyba pójdę na spacer.
- Tak? - Tak.
Dobrze.
Za niedługo wrócę.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Kochanie, to tylko kilka drinków.
To zawsze tylko dwa drinki.
- Steven, no dalej. - WHAT?
Dobra, po prostu... Dam jej buziaka, dobrze?
- Dobrze. - Masz najlepszą mamę na świecie.
To prawda, ale...
Mama chce sprowadzić nas do domu.
Wypiłeś za dużo, więc...
Shannon!
Hej!
- Jesteście wszędzie. - Cześć.
- Co pijecie? - Ten gość.
- Siadajcie. - Dobrze cię widzieć.
- Co chcesz wypić? - Chyba już czas na mnie.
No to może jedno...
piwo bezalkoholowe.
- Bezalkoholowe? - Tak.
Cztery, jedno...
Bez alkoholu?
Dzisiaj bez.
Mieszkacie tu na wyspie?
- Dobrze. - Tak.
- Tutejsi. - Piękne miejsce do życia.
Ameryka jednak lepsza, nie?
Nie powiedziałbym, naprawdę fajnie tu.
- Zajebiście, nie? - Tak, podoba mi się.
Lubię Chinki z Puerto Rico.
Proszę.
Nie stresuj go.
Tak. Ja mało piję.
Ale ciągle lubię smak piwa, więc...
No, nie wiem. Rzuciłem na jakiś czas.
Ale zdałem sobie sprawę, że tak naprawdę chciałem...
alkoholu.
- Zdrówko! - Salut.
Zdrówko!
Steven wykonuje tutaj misję łaski.
- Misję? - Cóż...
Adoptuje biedne dzieci z piekła Dantego.
I przerzuca je do Ameryki.
Adoptowaliśmy jedno.
Dziewczynkę, z którą widzieliście nas na plaży.
To uchodźczyni z Haiti.
A my ją adoptowaliśmy.
- Cudownie. - Prawda?
Byliście już tutaj?
Nie, nie w tym regionie.
A ty?
Spędziłem tu trochę czasu.
- Tak? - Tak, zajmowałem się...
Pracowałem przy ochronie miejsca o nazwie P.N.C.
Ochrona zasobów medycznych. Było dosyć...
- Po trzęsieniu ziemi? - Tak.
Dobra. Za ciebie!
Robisz coś wielkiego.
- Zdrówko. - Doceniam to.
Dobra, chłopaki, powiedziałem Shannon,
że będę za pięć minut, więc już się zbieram.
- Nie możesz teraz odejść. - Dlaczego?
Nie można odejść, kiedy nadchodzi twoja kolej na stawianie.
To podstawowe maniery w Puerto Rico.
My stawiamy tobie, ty stawiasz nam.
Wisisz nam kolejkę.
Postawiliśmy ci pierwszą.
A ty postawisz nam drugą.
Rozumiem. W porządku.
Salo przestrzega wielu zasad.
To żadna zasada.
- Mogę prosić kolejkę tego, co zamówił? - Cztery na cztery.
Dokładnie. Etykieta obowiązuje wszędzie.
Drogie to?
- Co? - No, cały ten proces.
Przedzieranie się przez kruczki prawne.
Przy przedzieraniu się pewnie tak.
My jednak poszliśmy po prostej.
Ale czy to trudne...
Potrzeba ekspedytora
czy wyciagają coraz więcej kasy?
Jak to jest?
Wiesz, nie mogę się do tego odnieść. Oczekiwanie jest trudne, ale...
Proszę.
- Tak. - Proszę, brachu.
Musisz to wypić.
Zobaczmy...
To powinno pokryć
obie kolejki. Miłego wieczoru!
Dobra.
- To dla mnie, koleś? - Jesteś dla nas za dobry?
- Shannon, to nie to, o czym myślisz. - Zwariowałeś?
Nic nie zrobiłem, przyrzekam.
Nie wiedziałam, gdzie jesteś.
Zadzwoniłeś do mnie w środku nocy z komisariatu.
Nie pozwoliliby mi wyjść samemu.
Nie miałem wyboru.
Tak właśnie załatwiają tu sprawy.
Piłeś?
Nie. Taki facet wylał na mnie piwo.
To ci dziwni sąsiedzi, na których co chwilę wpadamy.
Pokręcili w zeznaniach.
Proszę się tutaj podpisać?
Czy to się dzieje naprawdę?
Wróciliśmy do tego? Poważnie?
Nic nie...
Nino...
Oui.
Nino, przepraszam,
że mamusia musiała obudzić cię w środku nocy.
Mam nadzieję, że mi wybaczysz.
Tak?
Dzień dobry.
Słyszałem, że przeżyliście dziki zachód.
To było nieporozumienie.
Napatoczyłeś się na jakichś zawadiaków?
Dokładnie.
Zostałem zaatakowany bez powodu.
Próbowałem wyjaśnić to policji.
Cóż. Miła rodzina jak wy
nie powinna mieć do czynienia z takim czymś.
Życie nie powinno być takie skomplikowane.
To moja wizytówka, gdybyście czegoś potrzebowali.
A kim jest ten mały kwiatuszek?
To nasza córka Nina.
Cudownie.
Naprawdę lubimy tu turystów,
więc bawcie się dobrze.
Najlepiej przez jakiś czas nie chodźcie do barów.
Wstałaś?
Tak.
Kochanie, przepraszam za ostatnią noc.
To był ostatni raz.
Wiesz, co...
Wiesz, co według mnie
wszystko by poprawiło?
Co?
Naleśniki.
Dobrze.
- To proste. - Jestem najtańszą randką na świecie.
Zamów naleśniki, a ja sprawdzę, czy Nina już wstała.
Dobrze.
Nina, kochanie.
Steven! Nie ma jej tu!
Co?
Jak to nie ma jej?
Nina! Kochanie!
Nina!
Nie ma jej butów.
Drzwi były zamknięte.
Nie ma jej tu!
- Nina! - Nina!
Nina!
- Sprawdzę na recepcji. - Dobra!
- Nina! - Nina!
Hej!
Szukam córki. Była w swoim pokoju.
Nie wiem, kiedy zniknęła.
- Nina! - Ona ma siedem lat.
- Jest taka wysoka. - Przepraszam.
Nasza córka zaginęła.
Ile ma lat?
Siedem i pochodzi z Haiti.
Może widział pan, jak przechodziła przez lobby?
Przykro mi.
- Miała na sobie... - Różowe spodnie od pidżamy.
- W kropki i niebieską koszulkę. - Dobrze. Spokojnie.
Maluchy łażą, gdzie popadnie.
A potem nagle się znajdują.
- O Boże, Steven! - spokojnie.
- Proszę pana! - Basen!
- Jest w basenie! - Proszę pana?
To się nie dzieje!
Któryś z pracowników musiał ją widzieć.
Panie Mayer. Istnieją pewne procedury,
których tu przestrzegamy.
Wyładowywanie gniewu na pracownikach nie pomoże sprawie.
- A co z nagraniem z monitoringu? - Sprawdzają je.
Nie mogła ot tak zniknąć!
Dzieci lubią znikać.
Co?
Siedmiolatka z trudną przeszłością.
Nowe okoliczności.
Oszołomiona. Przygnieciona.
Sprawdzamy każdą możliwość.
Z uwagi na to, co stało się ubiegłej nocy.
Owo też musimy poddać dochodzeniu.
Możecie sporządzić listę innych miejsc, w których byliście
od czasu przybycia oraz listę osób, które poznaliście?
Macie państwo zdjęcie Niny?
Idę po komputer.
Jeśli odeszła z własnej woli,
prawdopodobnie właśnie gdzieś głoduje.
Ktoś na pewno zwróci uwagę na samotną dziewczynkę.
Co z agencją adopcyjną?
- Jak dobrze ich państwo znają? - Dzwoniliśmy do nich.
Czekamy na przybycie paszportu Niny.
Wczoraj nie odbierali.
Próbuję wejść na jej profil, na stronie internetowej.
Ale nie ma żadnej strony.
Ile kosztowała adopcja?
Sześćdziesiąt tysięcy dolarów.
Wybaczcie.
Będziemy w kontakcie.
Przepraszam.
Byliśmy rodzicami przez czterdzieści osiem godzin.
Nie opuściłaby nas, prawda?
Co masz na myśli?
Że nie chciałaby nas opuścić.
Wyglądała na bardzo szczęśliwą.
Moim marzeniem było zostać matką.
Udawałam z młodszą siostrą.
Kąpałam ją, karmiłam.
Tuliłam w nocy.
Przyrzekłam, że kiedy będę miała własne dzieci,
nigdy ich nie porzucę.
To zrobiła moja rodzona matka.
Matka mnie porzuciła.
Musimy odnaleźć małą.
Odnajdziemy, dobrze? Odnajdziemy.
Po prostu... Bo...
Nie wiem, co robić.
Nie wiem, gdzie jest.
Idę do ich biura.
Myślisz, że to dobry pomysł?
Nie odbierają.
Strona wyłączona.
Spotkam się z nią bezpośrednio.
Może powinniśmy zostawić to policji.
Shannon, policja ma to gdzieś.
Jesteśmy turystami.
Mają wystarczająco problemów.
- Po prostu... szukaj. - Dobra, idź. Szukaj.
Co, do cholery?
Nina?
Pardon.
- Tak.
- Pani Mayer. - Wiadomo coś nowego?
Skontaktowaliśmy się z konsulatem i wychodzi na to,
że wasze dokumenty nie zostały im przedstawione.
Nie ma żadnej Gabrielli Reigert.
Ani Niny Duvalier.
To pewnie jakaś pomyłka.
Niech zgadnę.
Powiedziała, że skontaktuje się z państwem,
kiedy przybędą paszporty.
Więc jedynym, co Nina musiała zrobić, było odejście
w ustalonym momencie. I powrót do nich.
Nie...
Nasz pokój był zamknięty.
Usłyszelibyśmy otwarcie drzwi.
Oszustwo to nazywamy: "Odzyskiwaniem".
Niestety, często do niego dochodzi.
Ich plan polega na
zdobyciu jak największych pieniędzy,
odzyskaniu dzieciaka,
a następnie znalezieniu nowej ofiary.
Nowa strona internetowa. Nowe miasto w nowy kraju.
- Trudnoto śledzić. Działają dużo w Azji. - Na stronie...
Były tam...
Odnośniki i opinie adoptujących.
Tak działają strony internetowe.
Gdzie pani mąż?
Proszę pana!
Nie, nie!
Proszę to zachować. Dziękuję.
Nie wiem, gdzie dokładnie.
Szuka jej.
Tak. Słyszeliśmy o włamaniu w starym San Juan.
Nic mi o tym nie wiadomo.
Nie potrzeba nam samowolki.
Odnajdziemy dziewczynkę.
Komendancie, to...
oszustwo, o jakim pan mówił...
Może to prawda...
A może nie.
- Musicie jej szukać. - Nie przestaniemy.
- Musicie ją odnaleźć. - Odnajdziemy.
Przepraszam. Widział pan tę dziewczynkę?
Przepraszam. Szukam tej dziewczynki.
Esta Nina. Widział ją pan?
Esta Nina Nie widział jej pan?
Widział pan tę małą dziewczynkę?
Shannon, zrobiłem coś głupiego.
Oboje zrobiliśmy.
Nie. To była moja wina.
Byłaś taka szczęśliwa.
Właśnie skończyliśmy malować jej pokój.
Wszystko było gotowe.
Aż tu otrzymałem pewnego e-maila.
Wszystko się niby rozleciało.
O czym mówisz?
Powiedziała, że może to cofnąć.
Powiedziała, że nikt się nie dowie.
Więc jej zapłaciłem.
Już było zapłacone.
Zapłaciłem więcej, żeby to wszystko wyszło.
Ile więcej?
Trzydzieści.
Kurwa!
Kurwa, Steven!
Steven, chcesz powiedzieć, że kupiłeś naszą córkę na czarnym rynku?
Nie, nie, nie.
Była oficjalnym ekspedytorem, Shannon.
Miała... Widziałaś jej poświadczenia.
I tamto biuro.
Kochanie, byliśmy tak blisko. Co miałem zrobić?
Powiedzieć mi? Rozmawiać ze mną?
Chciałem, żeby wszystko wyszło.
I co? Zdecydowałeś się na kolejne skróty?
Byliśmy w domu na liście oczekujących, pamiętasz?
Mieliśmy czekać jeszcze 2-3 lata. Pogodziłem się z tym.
Pewnie, pogodziłeś się.
Skoro jej już zapłaciłeś,
to po co się pokazała?
Kurwa!
Co?
Były...
Dodatkowe opłaty. W tym tygodniu.
Pieniądze doszły wczoraj.
- Chyba czekała... - Ty sobie, kurwa, żartujesz?
A sprawa z paszportem miała dać im więcej czasu.
Więcej niż trzydzieści tysięcy?
Nie aż tyle. Dziesięć.
Już nigdy jej nie zobaczymy.
Może nigdy nie była nasza.
- Może to nie było prawdziwe. - Było.
Na pewno też to czułeś.
Tak mi się wydawało.
Ale czy ona...
Czy ona jest nasza według prawa?
Jeśli to oszustwo, to są przestępcami.
- Możemy cokolwiek zrobić? - To mała dziewczynka.
Jest tam gdzieś
z Bóg wie jakimi ludźmi.
Miała być naszą córką.
Nie powinniśmy spróbować?
Oczywiście, że tak.
Tak.
Pojeźdźmy jeszcze trochę.
- Potrzebuję trochę czasu. - Sam sobie pojeźdź.
Cholera!
Shannon!
Tu Benjamin i Veronica.
- Chciałem jedynie przeprosić... - Wiem.
za noc.
To było nieporozumienie.
Wiem, że Steven nie chciał konfliktu z tobą. Nie jest taki.
Nie walczył ze mną.
To był mój kolega, Salo.
Po prostu nie wiedzieliśmy, że nie pije.
Słuchaj. Zaginęła nasza córka...
Możemy tego nie...
Wasza córka? Gdzie jest?
Tak. To jakieś oszustwo.
Oszustwo.
Ci ludzie po prostą...
Dają ci małą dziewczynkę,
zabierają ci sto tysięcy,
a potem i dziecko.
O Boże! Sto tysięcy?
Co zamierzacie?
- Rozmawialiście z policją? - Tak.
Dlaczego nie powiedziałaś mi czegoś tak ważnego?
Shannon, wiedziałem, że jeśli ci powiem
o pieniądzach, to po prostu...
Gdybyś mi powiedział,
stwierdziłabym, że to zły pomysł.
Dobra. Myślałem, że robię coś dobrego dla nas.
Tu nie chodzi o robienie czegoś dobrego.
Tu chodzi o brak zdrowego rozsądku.
Dzięki.
Małżeństwo to związek partnerski, prawda?
Nigdy ze mną nie rozmawiasz!
I tak jeszcze będziemy o tym rozmawiać.
Wiem, gdzie ona jest.
- Dzwonię na policję. - Czekaj!
Benjamin ją porwał.
- O czym ty mówisz? - Mogę was do niej zabrać.
Dlaczego mielibyśmy ci ufać?
To nasza jedyna szansa.
Jak się czuje?
Dobrze. Jest tylko wystraszona.
- Dlaczego nam pomagasz? - No?
Bo nie chcę być w to zamieszana.
Jedno słowo, a rozpierdolę ci łeb. Rozumiesz?
Do ściany. Ręce na ścianę.
Już!
Ręce na dół.
Ręce do tyłu.
Weź taśmę.
Wszystko w porządku.
Klucz do pokoju. Wyrejestruj ich z hotelu.
Ty zajmij się wypożyczonym autem.
Do zobaczenia.
Ruchy.
Stopy do góry.
Witamy na puertorykańskich wakacjach, szmaty!
Wypierdalać! Ruchy!
Ruszać się!
Szybko, jebany Gringo.
Ruszaj się, skurwysynu.
Siadać, kurwa!
Bo rozpierdolę ci łeb!
Co z Niną?
Ma się dobrze. Naprawdę.
Wszystko z nią dobrze.
Powiedzcie, czego chcecie.
Wszystko w swoim czasie.
Macie w Chicago kogoś,
kto zajmuje się waszymi pieniędzmi?
- Naszymi pieniędzmi. - Tak.
Shannon, pochodzisz z kasiastej rodziny.
Mieliście sporo forsy,
nawet przed wypadkiem, prawda?
Niczego już nie ma.
Poważnie? Z 2,9 miliona dolców odszkodowania?
Masz mnie za idiotę?
12 sierpnia 2010, "Chicago Sun Times":
"Kobieta z Chicago otrzymuje odszkodowanie w świetle tragedii".
"Późnym wieczorem zasądzono,"
"że departament pracy publicznej hrabstwa Cooke odpowiada za wypadek ze śmieciarką,"
"w którym uczestniczyła Shannon Meyer, z Oak Park, lat 27".
Proszę, przestań.
"Kobieta stwierdziła, że życie jej nienarodzonej córki...".
- Wystarczy. - I nie możesz już zajść w ciążę.
Dobra, więc macie kasę.
Co z nią zrobiliście?
Myślę, że nie jesteście ludźmi, którzy wyrzucają kasę.
Kupiliśmy dom.
Odbudowaliśmy życie.
Powołaliśmy trust charytatywny.
- Adoptowaliśmy Ninę. - Wiecie, co zrobiliście?
Zainwestowaliście.
- Nie? - On projektuje zabawki.
Aż tyle nie zarabiamy.
I od czasu wypadku nie pracowaliśmy.
Jakie zabawk robisz?
Dobra. Nie pracowaliście po wypadku?
Mówię ci. Nic nie mają.
Steven...
Niby jesteś cwany.
Wiem o was wszystko.
Mamy coś wspólnego.
Znacie Gabrielle Reigert?
Tak naprawdę nazywa się Angie.
Ta mała, śmieszna kobieta
podeszła do mnie na zadupiu.
Klasa biznesowa na lotnisku.
Powiedziała: "Zrób to".
Zastanawiałem się, kim jest. Może pieprzony wywiad?
Najemnicy Blackwater? Chrześcijanie?"
Miałem to w dupie.
Powiedziała, że płaci w gotówce.
25 tysięcy dolarów za zlecenie.
Więc, szczerze mówiąc,
nie chodzi o wasze konta w banku,
którym i tak nie ufam.
Myślałem, że może mnie wystawiła.
A po tym, jak spotkałem się z twoją żoną w mieście...
Nic niestosownego, brachu.
Zdecydowałem, że trzeba kilka rzeczy sprawdzić.
Zazwyczaj zabieramy dziecko,
a niedoszli rodzice ze wstydem opuszczają wyspę.
Ale musimy jeszcze ze sobą pobyć.
I póki tu jesteście,
my będziemy robić coś innego.
W końcu tak zarabiamy na życie.
Marnujesz swój czas.
Nie wydaje mi się, Steven.
Bank of America czy Citibank?
Bank of America?
Steven, teraz potrzebuję hasła.
Jeśli mi je dasz, wszystko pójdzie jak po maśle.
Mówię ci, że marnujesz swój pieprzony czas!
Myślę teraz, że kłamiesz.
Nie sądze, że tylko ty mnie okłamujesz.
Ale wiedz, że mam dość bycia okłamywanym.
Więc uściślijmy, co macie do stracenia.
To macie do stracenia.
Rozpierdolę.
- Zostaw ją! - Rozpierdolę jej łeb!
- Zostaw ją! - Podaj mu pieprzone hasło.
Dobra, dobra!
W porządku.
Hasło?
7, 1, 2...
7, 3, 5.
To hasło?
- Czekaj... - Puść ją.
- Puść ją! - Puść.
- Stul pysk! - Uspokój się.
- Skurwysynu! - Stul pysk, chuju!
Ej, spokojnie!
Niech wszyscy głęboko oddychają.
Kochanie, nie powinienem był się wtedy upić.
Gdybym nie był, a ty byś po mnie nie poszła,
nic takiego by się nie stało.
Nie byłoby nas tu.
Wiem, że nie mogę zmienić tego, co się stało.
- Bóg jeden wie, jak bym chciał. - Kochanie, to nie twoja wina.
Mogę cię uratować.
Obiecuję.
Dzień dobry.
Słuchaj.
Otrzymałem e-maila od Jerry'ego.
Twojego człowieka w Chicago.
Jak się nazywa? Coś tam Rosenberg?
W każdym razie wysłał mi wiadomość.
Przelew zostanie zaksięgowany po 48 godzinach.
Więc dzisiaj będziemy się obijać.
Wiesz, nic do roboty.
Nie jestem jakimś potworem.
Przyniosę wam jedzenie i wodę.
Może nawet będziecie mogli wziąć prysznic.
Jak możesz ze sobą żyć?
Nie dosłyszałem.
Jak ze sobą żyjesz?
Wiesz, Shannon, nie jest łatwo.
Ale robię, co mogę.
Co stanie się z Niną?
Po wszystkim możecie ją mieć.
Mam to dziecko gdzieś.
Jeśli wszystko pójdzie, jak należy, jest wasza.
Skąd mamy wiedzieć, że nadal żyje?
Dobre pytanie.
Jeszcze na nie odpowiem. Dobrze, Steven?
Dobrze?
Odpowiedz na jebane pytanie!
Zobaczycie się z córką.
Wiem, że jest w tym domu, Shannon.
- I tak nas zabiją. - Nie, nie, nie.
Zdobędziemy forsę, a oni oddadzą nam Ninę.
- Mogą przewiązywać nam oczy... - Nikt nawet nie wie, że tu jesteśmy.
Shannon, wybrniemy z tego.
Idź do banku.
I powiedz o wszystkim.
Nie, kochanie, nie!
Musimy dać im, co chcą.
Chcą tylko naszych pieniędzy.
Puszczą nas.
Niech ktoś nam pomoże!
Pomocy!
Niech ktoś nam pomoże!
Pomocy! Niech ktoś nam pomoże!
Pomocy!
Myślą, że chcesz ich zabić.
Nina umyta i gotowa do łóżka?
Tak.
Mam sprawdzić, co u niej?
Bardziej po lewej.
Po lewej, tutaj.
- Tu? - Tak.
W porządku.
Angie.
Benjamin, mam dla ciebie kolejne zlecenie.
- Na początku przyszłego tygodnia. - Doprawdy?
Para z zachodniego wybrzeża. Z San Francisco.
Przyjeżdżają w sobotę.
Super.
Słuchaj, Benny...
Tamta robota nie dorównuje obecnej.
Ale nadal jestem co do niej pewna.
Będziemy z niej mieć po 15.
- Cena spada? - Tylko trochę.
Nadal jednak warto. Może coś z tego wycisnę.
Trochę więcej kasy od nich. Więc widzimy się
za kilka dni z Niną, prawda?
- Oczywiście. - Dobrze.
Wszystko w porządku?
Dobrze.
Nadszedł czas.
To dzisiaj.
Dobrze?
To wielki dzień.
Pójdziemy do banku.
Weźmiemy wasze pieniądze.
Dobrze. Będziemy współpracować.
A my damy ci kasę.
I potem o wszystkim zapomnimy.
- Tak. - Tak.
- Proszę, weź pieniądze i nas puść. - Tak zrobię.
Nie chcę żadnej przemocy.
Jasne?
Kiedy dostaniecie się do banku,
Salo zdejmie ci kajdanki
i będziesz działał sam.
On będzie cię śledził, jak nieznajomy.
Jeśli coś zrobisz albo dasz komuś znać,
przed wyjściem z banku
jeszcze cię zastrzeli.
Jeśli cię zastrzeli, nie dostaniemy kasy.
Przez to będziemy do was strzelać w złości.
Nie muszę mówić,
że nie chcę strzelać do ciebie ani twojej żony.
Więc taki jest plan.
Efekt zależy od ciebie.
Nie spierdol tego.
Za niedługo odejdziemy, prawda?
I zrobimy to, co wcześniej.
Spakujemy się i będziemy podróżować.
Może spotkamy inną rodzinę. I ją też ogramy.
Dzień dobry. Jestem Steven Mayer.
Pan Lopez mnie oczekuje.
Och, pan Mayer. W sprawie przelewu?
Tak.
Proszę przedstawić swoje dokumenty.
Długo się tu jedzie.
Zatrzymaliśmy się w... Monabie?
- Maunabo. - Maunabo.
Prowadzi tam wielki tunel?
Tak.
Idę po pana Lopeza.
Dobrze.
Alfonso Lopez. Witaj.
Steven Mayer. Bardzo dziękuję
za załatwienie tej sprawy.
Niecodzienny przelew.
W Puerto Rico mamy niekiedy problem z praniem pieniędzy.
My... kupujemy tu ziemię.
Tak naprawdę.
Kosztuje 600 000 dolarów, ale powiedzieli,
że zniżą cenę o 100 tysięcy, jeśli zapłacimy gotówką.
Proszę wybaczyć.
Życzę zadowolenia z ziemi.
Dziękuję.
Daj torbę.
Nie, dopóki nie odzyskam żony i Niny.
To nie czas, by mnie wkurwiać, jasne?
Ej!
Muszę się dostać do Maunabo.
Szybko, proszę! Por favor!
Załatwione?
Mamy problem.
Jaki problem?
Zniknął mi.
Wyszliśmy z banku,
a on spierdolił z forsą.
Zostań, gdzie jesteś.
Spakować się. Laptopy i inne.
U Angie za kwadrans.
Dobrze.
Mogę skorzystać z telefonu?
To sytuacja kryzysowa.
Mówi Steven Mayer.
Jestem w drodze do Maunabo.
Shannon jest tam w jednej z chat.
Nina też tam jest. Benjamin nas porwał.
Dobrze, Steve, ale powoli.
- Gdzie jesteś? - W taksówcę.
Dobra, więc to miejsce...
Półtora kilometra od wyjścia z tunelu Maunabo.
Będzie tam łódź.
Dobra. Słuchaj:
skieruj taksówkę na komisariat.
Jesteśmy w drodze do Maunabo.
Jak tylko znajdziemy twoją rodzinę,
oddzwonię do ciebie, jasne?
Nie starczy czasu.
- Masz go? - Co?
- Znalazłeś go? - Nie.
Szukaj dalej!
Cholera!
Nino, nie wychodź z pokoju!
Teraz w lewo.
Będzie tam łódź w drzewie.
Jest tutaj.
Załaduj strzelbę i odbezpiecz ją.
Kiedy wyjdzie z auta, połóż go na ziemi.
Poczekaj minutę. Zaraz wracam.
- Wracamy do San Juan? - Tak.
Leż i rzuć torbę.
Salo, kretynie, zgubiłeś go.
Teraz tu jedzie.
Policja zaraz tu będzie.
Nadal masz czas.
Rzuć tę pieprzoną torbę.
Aresztują cię.
Wypierdalaj stąd!
No! Wydupiaj!
Rzuć ją!
Benjamin już wraca.
Ile ci płaci?
Nieważne. Zapłacę dwa razy tyle.
- Pieniądze mam tutaj. Pokażę ci. - Ej!
Obróć się! Teraz!
Ruchy! Do domu!
Shannon, chodź! No, dalej!
Nina! Chodź!
Dobra dziewczynka. Chodź!
- Jak się trzyma? - Dobrze.
Do środka!
Dobra, jedź!
No, jedź!
Cholera!
Zawraca.
Zbliża się.
Steven!
Jest dobrze.
Padnijcie!
Kochanie, wszystko dobrze?
Nie ruszać się!
Nie ruszaj się, Shannon.
Wyjdę i podejdę do tamtego okna.
Dobrze.
Cholera!
- Wszystko dobrze, kochanie? - Tak.
Dobra, Nina. Wezmę cię.
Trzymaj się mnie, Nina. Shannon, złap mnie.
Złap mnie, Shannon!
Shannon!
Kochanie?
- Co? - Musisz mnie puścić.
Będziesz potrzebował obu rąk.
Steven, musisz mnie puścić.
Kochanie!
Musisz uratować Ninę!
- Dobrze, kochanie, złap się czegoś! - Już!
Dobra, mam!
Chodź. Już dobrze.
Patrz na mnie.
Zostań tu, dobrze?
Shannon, podaj ręce!
Trzymaj się!
Steven!
Trzymaj się!
- Złap pasek! - Nie dam rady!
Musisz to zrobić!
- Złap pasek! - Nie mogę!
No, dalej! Musisz to zrobić!
Mamo, mamo!
Gdzie Benjamin?
Jego samochód stoi tam.
Chyba nie żyje.
- Jest tu jeszcze ktoś? - Dziewczyna może nadal być w domu.
Jeśli kogoś wyślesz, możesz zdołasz ją złapać.
Dobrze, mała?
Dobrze się czujesz?
- Chodźmy. - Tak jest.
Zapraszam do samochodu.
- Co w torbie? - Hm...
Dużo pieniędzy.
Idź.
Zostań tu i wezwij techników. Niech sfotografują auto.
Ja zajmę się nimi. Leć!
Słuchajcie...
Chciałbym przeprosić, że wam nie wierzyłem
- odnośnie do tej dwójki. - Nic się nie stało.
Dziękuję.
Jesteście już bezpieczni.
Jakoś się ułoży.
Mam cię.
Wszystko w porządku?
Tak. A z tobą?
Nie ruszać się, kurwa!
- Dobrze, dobrze. - Nie ruszać się!
Nie ruszać się!
- Przejdziemy się. - Shannon, nie martw się.
- Nie, nie, nie. Weź pieniądze. - Spokojnie.
Steven!
- Ty skurwysynu! - Co?
- Weź pieniądze! - Tak, wezmę je.
Steven!
Mało czasu.
Pomocy!
Do domu, Nino!
Steven!
Chcesz tego?
- Do góry! - Dobrze.
- Nie ma to jak w domu, Nino. - Ben?
- Co to ma być, Ben? - Jaka kobieta wykorzystuje dzieci?
- Pierdol się! - Siadaj na dupie!
Co to ma być, Ben?
Wielki dzień, Angie.
- Zmiana planów. - Gdzie jej mąż?
W bagażniku.
W tamtym radiowozie.
Muszę pozbyć się dwóch aut.
Zwłoki, policja.
Nie wiem, gdzie Veronica. Salo nie żyje.
To nie moje problemy, Ben.
Co moje, to i twoje, Angie.
Chodzi mi o to, że powinniśmy zachować dyskrecję.
Ta.
Zdarzyła się okazja, to ją wykorzystałem.
- Okazja? - Mieli więcej pieniędzy.
Więc masz więcej kasy. Świetnie.
Jak już mówiłem, to był wielki dzień.
Oczywiście.
Shannon, to Angie.
Angie, Shannon.
Angie to w sumie mózg tej operacji.
Zajmuje się wszystkim.
I uwodzi młode pary, takie jak wasza.
Kto by nie chciał
młodych szczeniaków ze sklepu zoologicznego?
Bierze się starsze, ponieważ masz sumienie.
Nino, pójdziesz pobawić się do swojego pokoju?
Dorośli muszą pomówić.
Dalej, kochanie.
Więc, to był wielki dzień.
Ben, powinniśmy zrobić to, co trzeba.
Zrobimy to. W końcu jesteśmy partnerami.
Pomogę ci z autami i ciałami.
- Tak? - Dobrze.
Dobrze.
Masz moją część?
Oczywiście.
Ile?
Jak zwykle.
25.
50% z 50 tysięcy.
Ile płacisz, Shannon?
Ben, będzie jeszcze więcej pieniędzy.
Będziesz miał o wiele więcej, kochanie.
Każdy grosz się liczy, nie?
Dam ci więcej...
- Nie! - Nino!
Wracaj do swojego pokoju!
Już!
Nino!
Co, suko? Boli cię kostka?
Pierdol się!
Nie musisz tego robić. Możesz wziąć pieniądze.
Możesz mieć, co chcesz. Jesteśmy dobrymi ludźmi.
Wiem, że jesteście dobrzy.
To znaczy, znam różnicę.
Wiesz?
Byłabyś dobra dla Niny.
Tak. Dobrze byśmy się nią zaopiekowali. Proszę!
Proszę! Nie zabijaj mnie.
Rzuć broń!
Bo co? Strzelisz mi w plecy?
- Tak. - Obaj wiemy, że tego nie zrobisz.
- Przysięgam na Boga, że zrobię. - Tak?
Twoja żona ma większe jaja niż ty.
- A nie ma broni. - Nie sprawdzaj mnie, kurwa!
Rzuć broń!
Widziałem, jak na niego patrzysz. Wiem.
Jest dobrze. Jest dobrze.
- O mój Boże! - Już dobrze.
O mój Boże!
- Nina! - Nina!
Nie! Nino, nie!
Odłóż broń!
Nie skrzywdzimy cię.
Zajmiemy się tobą, Nino.
- Już dobrze, Nino. - Już dobrze.
Zajmiemy się tobą, Nino.
Ale musisz odłożyć broń.
Chcemy zabrać cię do domu.
Dobrze?
Będziesz miała własny pokój.
Twój żółty pokój, Nino.
Chcesz z nami wyjechać?
Świetnie!
Dobra dziewczynka.
Hej...
W porządku?
Już nie musisz tego robić, dobrze?
Zajmiemy się tobą.
Chodź!
Już dobrze.
Dobra dziewczynka.
Tłumaczenie: sharha, korekta: ex1man //NAPIerce-SQUAD\\